சித்திரையில் கசிந்த மனசு

வேப்பம்பூவிலும் மாம்பூவிலும்

போதமுற்றுச் சரியும் சித்திரையின்

ஏறுவெய்யில் ஊர்ந்துகொண்டிருக்க

மவ்னத்தை ஆரோகணித்தபடி

என் கைபற்றியிருந்தபோதுதான்

தண்ணென்று கசிந்த உன் மனசை

உணர்ந்தன விரல்கள்

நன்றி: கல்கி(23.01.11)

வாழ்ந்து கெட்ட சாவி

எடுத்ததும் முதலில் சட்டைப்பையிலும்

பிறகு சுவற்றின் ஆணியிலும்

கனத்துத் தொங்குகிறது

வாழ்ந்து கெட்ட குடும்பத்தின்

மனசில் ஆழ்ந்து கிடக்கும்

சோகத்தைப் போல

யாரோ நழுவவிட்டு

தெருவில் என் கைசேர்ந்த

வீட்டுச் சாவி

நன்றி: புன்னகை -காலாண்டிதழ்

யவ்வனத்தைச் சுமக்கும் கோவேறு

உன்னழகின் இருப்பின்

சாநித்தியத்தோடே ஒளிர்கிறது

நீ கைவிட்டுச் சென்ற அறை

உதிர்ந்தவிழ்ந்த உன் வார்த்தைகளை

கொறித்துச் சதிராடும் ஜோடி அணில்கள்

துணுக்குறாவண்ணம் எட்டிப் பார்க்கின்றன

நிகழ்வின் சுகந்தங்கள்

உன் வெக்கையை ஆறவிடாமல்

வெட்கத்தோடு ஒதுங்கும் கதவை

இறுக்கித் தாழிட்டபோது

நிலா முற்றிய கீற்றுகளால் இம்சித்தது

வழமையாய்... விரிப்பின் கசங்களில்

தலையணையின் பிதுங்களில்

பெருநதியென பிரவகிக்கும்

உன் யவ்வனத்தைச் சுமந்துகொண்டு

திரும்பினேன் கோவேறு என

சூன்யத்தில் தொலைந்திடாதிருக்க வேண்டும்

திசைகள் குழம்பிய பாதைகள்

நன்றி: கல்கி (02.01.2011)

இளஞ்சூடாய் மழைமுத்தம்

ஒன்றரை அகவை நிரம்பிய

திலீபனின் அடத்தை நினைவுறுத்தியபடி

நசநசக்கும் மழைக்கு

தீஞ்சுவை பாலும்

கொரிக்க குர்க்குரேவும்

தரலாமென்கிறாள் மனைவி

நான் இளஞ்சூடாய் ஒரு முத்தமும்

ஈந்தேன்

ஓவியங்களுக்குள் ஊடுருவும் பாதச்சுவடுகள்

ஆதிவாசிகளின் குகை ஓவியங்களுக்கு நிகராய்

மிகு புராதனமான எனது தனிமைக்குள்

உங்கள் சந்தையைப் பரப்பிவிட்டீர்கள

எனது தனிமையை அலங்கரிக்கும் ஆலாபனையை

உங்களால் விளங்கிக்கொள்ள இயலாது

ஆதவனை உள்வாங்கி கிளர்ச்சி தரும்

இரவல் வெளிச்சம் அதிலில்லை

ஆதுரமிக்க வார்த்தைகளின் கதகதப்பில்

கிறக்கமுற்ற கவிஞனின் மோனத்தாலான

எனது தனிமையின் நுழைவாயில்

உங்களுக்கு ஒவ்வாமை தரவல்லது

மின்மினியின் ஒளிப்பிரிகையால்

ஊமத்தம்பூவின் சுகந்தத்தால்

ஓரேர் உழவனின் வியர்வையால்

கிட்டும் கௌரவம் போதுமானது

எனது தனிமைக்கு

ஆசீர்வாதங்களையும் வாக்குத்தங்களையும்

முற்றாக நிராகரித்துவிட்ட எனது தனிமைமீது

படர்ந்திருக்கும் சாபத்தால் ஒரு பலனுமில்லை

உங்களின் ஆக்டோபஸ் வாழ்வதற்குரிய

சீதோஷணமில்லா நிலம்தான்

எனது தனிமையின் ஆளுகை கீழிருப்பது

ஏதேதோ அடைய தவமிருக்கிற

உங்கள் கொக்கின் ஒற்றைக் காலடியில்

அடங்கிவிடும் அதற்குள்தான்

உங்கள் சந்தையைப் பரப்பியிருக்கிறீர்கள்

லாபங்களைக் கணக்கிட்டுச் சோர்வுறுவதற்குள்

நீங்கள் திரும்பிவிடுதலே உத்தமம்

கூடவே பாதச்சுவடுகளையும் அள்ளிக்கொண்டு

நன்றி: காலச்சுவடு (ஜனவரி 2011)

கண் பேறு

குழந்தை கொஞ்சும் பலூன்

குழந்தையாகிவிடுவதையும்

திருவிழா நெரிசலினூடே

குழந்தையை ஈர்த்துவிடும் பலூன்

தேவைதையாகி விடுவதையும்

காணும் கண்கள்

பேறு பெற்றவை

மீட்பு

எமக்கு வாய்த்தது நன்னிலம்தான்

நெகிழத் தொடங்கியிருக்கும் இக்கணத்திலிருந்து

அதனியல்பால் எல்லாம் கிட்டும் எமக்கு

எழுதுகோல் முளைக்கும்

கணினியும் கண்டடைவோம்

மரித்திருக்கும் எம் குலசாமிக்கு

உயிர்ப்பு துளிர்விடும்

சாங்கியமும் கொண்டாட்டமும்

மீண்டும் நிறம்கொள்ளும்

நிலத்தின் தாதுக்களால் வண்டல்களால்

செப்பமுறும் எம் மூளை

இருதயம் திடச் சித்தமடையும்

கனவுகள் கள்வெறியூட்டும்

இறுகிக்கிடந்த இச்சைகளுக்கு

றெக்கை அரும்பும்

மூதாதையர் தேடிக் களைப்படைந்த

புதையல்கள் அகழாமல் மேல்வரும்

நீளும் ஆயுள்ரேகைகளில் எம் சந்ததி

வளப்பமுறும்

எல்லாம் கிட்டும் எமக்கு

யாவற்றுக்கும் முன்

உன் பசப்புகளுக்கும் பாசாங்குகளுக்கும்

மயங்கி இருக்கும் நிலத்தை

மீட்டாக வேண்டும்

நன்றி : உயிர்மை - நவம்பர் 2010

காலம்காலமாய் காலம்

இரண்டாய் வகுந்து கிடந்த ஒற்றையடிப் பாதையில்
வளைந்தும் நெளிந்தும் புணர்ச்சிக்குப் பிறகான
மயக்கத்திலிருக்கும் வனப்பாம்பாய்
நீண்டு கிடந்த காலம்

வெம்மையைக் குடித்து வெறி பிடித்திருந்தது

ஊடறுத்த என் கால்களின் வயிற்றில்
உப்புப் படலங்களைப் பிரசவிக்கச் செய்த
அதன் முகத்தில் சாதித்த செருக்கு

குளத்தின் அலைகளைக் கட்டிக்கொண்டு
யாத்திரை துவக்கிய காலம்
எதிர்ப்பட்ட கிழவியிடம்
குளுமையைத் திணித்ததில்
தாய்மையின் வாசம்

ஆட்டிடையனின் வளைந்த கொம்பில்
கண்கிறங்கி மணிச் சத்தத்தில்
தரித்த கனவை
நரிகள் கிழித்துப் புசிக்க அலறியது

கணவனோடு சிணுங்கிக்கொண்டு
தனித்திருந்தவளிடம்
நாணம் பூசி அது பருவத்துக்கு வந்த
அந்தக் கணம் முதல்தான்
தென்றலின் சிருங்காரத் தொந்தரவு

புள்ளினங்கள் அலைந்துருகும் அத்துவானத்தில்

பையப் பைய ஓர் ஆக்கிரமிப்பாளனைப் போல்
ஊடுருவும் காலம் குறித்து
எவ்விதப் பிரக்ஞையுமற்று ஊரும்

நத்தையின் முதுகில்
மனசை ஏற்றி அனுப்பிவிட்டு
நரைக்கத் துவங்கிக்கொண்டிருந்தான்
அவன்.

விளையாட்டு

விதைப்பு நாள் ஒவ்வொன்றிலும்
வார்த்தைகளில் சந்நதம் உருவேறிக்கொள்ளும்
தாத்தையாவுக்கு

விதைக்கையில் சிரித்தல்
ஆகாதென்று சினப்பார்
விதைக்கும் நிலத்தை விழுந்து
சேவிக்கச் சொல்வார்; செய்வார்
பிரசாதமேந்தும் பக்தனின் பாவனையில்
கையிலேந்திய விதைநெல்லை
குவித்துவைத்துக் கும்பிட்டுக் களிப்பார்
நெல்லோடு சேர்த்து
தம் மனசின் முணுமுணுப்பையும் விதைப்பார்

முடித்த பிற்பாடும்
மறக்காமல் விதைப்பார் எம் மனங்களில்...

மக்கா எனக்குக் களத்துலேயே
கல்லறைக் கட்டுங்கடா
அச்சுப்பிசகாது அப்பாவுக்கும்
அப்படியேதான் வாய்த்தது
மண்ணோடு மல்லுக்கட்டி
மக்கிப்போகும் வாழ்வு

ஏதேதோ தேவைகள் அழுத்த
கைமாறிய மண்ணை மீட்க இயலாமல்
வார்த்தைகள் தொண்டையைக் கிழிக்கும்
சோகம் எனக்கு

முப்போகமும் முங்கித் திளைத்த மண்
வெறுமையாய் விரிந்து கிடக்கிறது
கபடியையும் கிட்டிப்புல்லையும்
ஏங்கவைத்துவிட்டு எங்களூர் இளசுகள்
அதில் ஸ்டெம்ப் நட்டு கிரிக்கெட் ஆடுகிறார்கள்